Debati mbi emigracionin është bërë një nga çështjet më të nxehta të kohës sonë. Shpesh paraqitet në mënyrë të rreme si një zgjedhje midis dy skajeve: ose “pro-migrantëve” ose “pro-kufijve”. Por Kisha Katolike ka zhvilluar një vizion më të thellë dhe më të ekuilibruar, i rrënjosur në dinjitetin njerëzor dhe në përgjegjësitë e shtetit. Ky qëndrim është larg reduksionizmit politik dhe i fton shoqëritë të ndërtojnë një model të mikpritjes që është njëkohësisht njerëzor, realist dhe i qëndrueshëm.
- Dinjiteti i migrantit nuk është opsion moral: është parim kristian
- Kisha nuk mohon realitetin: shtetet kanë të drejtë të mbrojnë kufijtë
- Migim po, por me përgjegjësi të dyanshme
- Papa Françesku: “Është e drejtë të mos pranojmë më shumë se ç’mund të përballojmë”
- Mikpritja Kristiane nuk është anulim i kufijve
- Etika e rrugës së mesme
Dinjiteti i migrantit nuk është opsion moral: është parim kristian
Doktrina Sociale e Kishës e vendos njeriun në qendër, pavarësisht origjinës, kombit, statusit ekonomik apo legal. Të gjitha diskutimet rreth emigracionit duhet të nisin nga ky parim i palëkundur.
“Çdo person, nga çfarëdo populli që vjen, meriton respektin e pandashëm të dinjitetit të tij njerëzor.”
— Komp. i DSC 148
Migrantët janë shpesh njerëz që ikin nga lufta, varfëria, diskriminimi ose thjesht kërkojnë një jetë më të mirë. Përballë tyre, Urgjilli i krishterë nuk lejon indiferencë. Papa Françesku e ka thënë qartë:
“Është e pamundur të jesh i krishterë dhe të mbyllësh zemrën për ata që vuajnë.”
Papa Francesku
Por mikpritja e krishterë nuk është e verbër dhe nuk kërkon anulim të realiteteve shoqërore.
Kisha nuk mohon realitetin: shtetet kanë të drejtë të mbrojnë kufijtë
Vizioni i Kishës e pranon se një shtet nuk është thjesht një hapësirë gjeografike, por një shtëpi e përbashkët që kërkon rend, siguri dhe kohezion shoqëror.
Kjo e drejtë është e njohur qartë në mësimin e Kishës:
“Shteti ka të drejtën të rregullojë flukset migratore dhe të mbrojë të mirën e përgjithshme.”
Komp. i DSC 298
Kjo do të thotë se mikpritja nuk mund të jetë kaotike, por duhet të lidhet me:
- mundësitë ekonomike,
- kapacitetet reale të integrimit,
- sigurinë publike,
- stabilitetin social.
Papa Benedikti XVI e ka formuluar qartë këtë ekuilibër:
“Mikpritja është një virtyt, por ajo kërkon gjithmonë mençurinë e përgjegjësisë.”
Papa Benedikti XVI
Migim po, por me përgjegjësi të dyanshme
Kisha thekson se emigracioni nuk është vetëm e drejtë e migrantit, por edhe proces që kërkon përgjegjësi të ndërsjellë.
“Të drejtat e migrantëve duhet të harmonizohen me detyrimet e tyre ndaj vendit pritës.”
Komp. i DSC 300
Pra:
- mikpritja kërkon respekt për ligjet e vendit,
- ruajtje të identitetit kulturor të shoqërisë pritëse,
- pranimin e vlerave themelore të saj.
Përndryshe, mikpritja mund të kthehet në konflikt, tension dhe polarizim shoqëror.
Papa Françesku: “Është e drejtë të mos pranojmë më shumë se ç’mund të përballojmë”
Kjo deklaratë e tij në vitet e fundit shkaktoi shumë debat, por ajo nuk ishte kundër migrantëve — ishte një thirrje për realizëm. Ai tha:
“Nëse një vend nuk ka kushte për të integruar qëndrueshëm, është më mirë të mos pranoj numra që nuk mund të përballojë.”
Papa Francesku
Ky qëndrim është thelbësor për ta bërë mikpritjen humane dhe të qëndrueshme.
Mikpritja Kristiane nuk është anulim i kufijve
Ndryshe nga disa narrativë politike, Kisha nuk mbështet:
- hapjen e pakushtëzuar të kufijve,
- rrëzimin e strukturave kombëtare,
- ideologjinë e “botës pa kombe”.
Përkundrazi, ajo mbron identitetin e popujve dhe të kombeve.
Siç shprehet Shën Gjoni Pali II:
“Një komb ka të drejtën dhe detyrimin të ruajë identitetin e vet kulturor dhe moral.”
Shën Gjoni Pali II
Identiteti nuk duhet të kthehet në armë kundër të tjerëve, por as të shpërbëhet për shkak të një idealizmi të pambështetur.
Etika e rrugës së mesme
Në thelb, pozicioni i Kishës është një ftesë për maturi dhe humanitet.
Mbrojtja e migrantëve nuk përjashton mbrojtjen e kufijve.
Mbrojtja e kufijve nuk përjashton detyrimin moral për të ndihmuar njeriun në nevojë.
Ky është modeli që Kisha propozon: një etikë e mikpritjes së qëndrueshme, ku zemra qëndron e hapur dhe mendja qëndron e kthjellët.
Në këtë frymë, fjalët e Papa Françeskut mbeten udhërrëfimi më i mirë:
“Mikpritja e vërtetë është atoherë kur bashkon drejtësinë dhe dashurinë.”
Papa Françesku
- Via Veritatis
- Via Veritatis
- Via Veritatis
- Via Veritatis
