Kosova 17 Shkurt: Liria mes Urtësisë dhe Guximit

17 Shkurti është më shumë se një datë kalendarike për Kosovën. Është kujtesë historike, simbol i sakrificës dhe dëshmi e një vullneti kolektiv që nuk u thye për dekada me radhë. Shpallja e Pavarësisë në vitin 2008 nuk ishte një akt i izoluar politik, por kurorëzim i një rruge të gjatë që kaloi përmes dhimbjes, qëndresës dhe besimit të palëkundur në të drejtën për liri.

Në këtë rrugëtim, figura e Ibrahim Rugovës dhe roli i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës mund të shihen si dy dimensione të së njëjtës përpjekje, si shqiponja me dy krena, simbol i unitetit në dallim. Njëra kokë përfaqëson urtësinë, diplomacinë dhe qëndresën paqësore, vizionin për shtetësi të ndërtuar mbi dialogun dhe legjitimitetin ndërkombëtar. Tjetra përfaqëson guximin, sakrificën dhe rezistencën e armatosur, vendosmërinë për të mbrojtur dinjitetin dhe të drejtën për ekzistencë të lirë. Të dyja, ndonëse të ndryshme në formë, i përkasin të njëjtit trup: aspiratës së një populli për liri dhe shtet.

Po aq vendimtar ishte edhe roli i partnerëve ndërkombëtarë, të cilët në momente kyçe u rreshtuan në mbështetje të paqes, stabilitetit dhe ndërtimit institucional të shtetit të ri. Mbështetja diplomatike, politike dhe ushtarake e aleatëve ndërkombëtarë kontribuoi jo vetëm në ndaljen e dhunës, por edhe në krijimin e kushteve që Kosova të ndërtojë institucionet e saj dhe të afirmohet si subjekt i barabartë në arenën ndërkombëtare. Kjo ndërthurje mes përpjekjes së brendshme dhe solidaritetit të jashtëm formësoi themelet mbi të cilat qëndron shtetësia e Kosovës sot.

Krahas dimensionit politik dhe ushtarak, historia e Kosovës u shoqërua edhe nga një jehonë morale e shpirtërore në arenën botërore. Fjalët e Papa Gjon Palit II, të thëna gjatë bekimit Urbi et Orbi në Pashkët e vitit 1999, mbeten një dëshmi e kësaj ndërgjegjeje universale për dhimbjen dhe shpresën e Kosovës:

“Nga Zoti i Ringjallur kërkoj dhuratën e çmuar të paqes, mbi të gjitha për tokën e shkatërruar të Kosovës, ku lotët dhe gjaku vazhdojnë të bashkohen në një spektakël tragjik urrejtjeje dhe dhune. Mendoj për ata që janë vrarë, për ata që kanë mbetur pa shtëpi, për ata që janë shkëputur nga familjet e tyre dhe për ata që po detyrohen të ikin. Le të mobilizohet solidariteti i të gjithëve, që më në fund vëllazëria dhe paqja të fillojnë të flasin përsëri! Si mund të jemi të pandjeshëm ndaj vërshimit të dhimbshëm të burrave dhe grave nga Kosova që po trokasin në derën tonë, duke lypur ndihmë?”
Papa Gjon Pali i II

Pavarësia nuk është vetëm e kaluar; është përgjegjësi e përditshme. Çdo përvjetor i 17 Shkurtit është një thirrje për të forcuar drejtësinë, për të thelluar demokracinë dhe për të ndërtuar një shoqëri ku liria shoqërohet me përgjegjësi dhe barazi për të gjithë qytetarët. Është një ditë mirënjohjeje për ata që kontribuan në forma të ndryshme, me mendim, me veprim, me sakrificë dhe me mbështetje ndërkombëtare, dhe një ditë zotimi për brezat që do ta çojnë përpara projektin e shtetit.

Urime Pavarësinë, Kosovë, me nderim për të kaluarën dhe me besim të arsyeshëm në të ardhmen.